ده فیلم جدید شمردم که گفته می شود شما مشغول به نقش آفرینی در آنها هستیدآیا شما برای سه سال کار مداوم آمادگی دارید؟

طبیعتاً من به این کار علاقه دارم. حتی بعضی اوقات می گویند من در فیلمی بازی خواهم کرد در حالی که من اصلاً آن فیلمنامه را نخوانده‌ام و هیچ  اطلاعی هم از آن ندارم.

هرچه نقش‌تان سخت‌تر جذابیت شما بیشتر. آیا این چنین است؟

شخصیتی را که می‌پسندم درک می کنم وبهتر بازی می کنم مسأله در واقع  پیچیده‌تر از این است. من الان نسبت به بعضی از نقش ها تصویر گنگی دارم. چه بسا موفق شوم آن را بازی کنم واین مقداری تفاوت می کند خب اینجا یک سری دیگر از فیلم‌ها را داریم که من نقش و شخصیت را می خوانم و تمام نقاط مبهم این شخصیت برای من واضح می شود و از ابتدا این شخصیت برای من روشن و واضح است. کلید همه چیز پیدا کردن راهی برای نفوذ به درون  شخصیت است نه ورود به احساسات و تنش‌های او. اینکه من درک کنم او چطور با مسائل رو  در رو می شود و چه راهی را انتخاب می کند.

آیا این همان قضیه ای است که در “لانه خرگوش” رخ داد؟

دقیقاً. وقتی سناریو را خواندم قرار شد زندگی شخصیت را به عنوان مقدمه کار بخوانم. خواندم و سعی کردم او را در زندگی خود  متبلور سازم و خود را برای انجام آنچه در پیش رو داشتم آماده ساختم . خود را ناگهان کاملاً وابسته به   زندگی وی و ناراحتی های او یافتم.رک بگویم ؛گاهی سر فیلمبرداری از خواب بیدار می شدم و گریه می کردم وتمام بدنم می لرزید تا استخوان! قبلاً هم در خلال فیلمبرداری برای فیلم های قبلی مثل این شرایط برایم پیش آمده بود اما نه به این شدت و نه این مقدار پشت سر هم. یعنی سه یا چهار بار در مدت شش هفته این حالت را تجربه کردم اینجا فهمیدم که نقش در من تاثیر گذاشته و مرا اذیت می کند و فهمیدم آن قدر به شخصیت نزدیک شده ام که به در جه انطباق با او رسیده ام این از نظر شغلی من رتبه مورد نیاز برای یک نقش آفرینی زیبا و خوب است که باید قدر آن را بدانم.

آیاحساسیت شما به نقش، شما را به ساخت فیلم وا می دارد و نتیجتاً تنها درخشش خودتان را در نظر نمی گیرید؟ آیا تا به حال آن نمایشی را که سناریوی فیلم از آن برداشته شده را دیده اید؟

نه چون من در نشویل زندگی می کنم و تئاتر در نیویورک به اجرا در می آید و نمی توانم به تماشای آن بروم اما یک نقد که نیویورک تایمز بر آن نوشته بود خواندم. از آن نقد بسیار تعجب کردم. آز آن زمان قضیه رابروز ندادم و با خود گفتم “این پروژه بعدی من است. این نمایشنامه را در فیلمی بازی خواهم کرد.”با شریک کاری ام در یکی از شرکت های فیلم سازی تماس گرفتم و از او خواستم به نیویورک برود و تئاتر را ببیند و او این کار را کرد و از نمایش خوشش آمد و ابراز تمایل کرد. خوشبختانه حق تالیفش را هنوز نفروخته بودند. معمولاً  اسکات رودین هیچ چیز نمی خرد (خنده).

زندگی هنری سینمایی‌تان را از زمان درخشیدن به عنوان یک سوپر استار چگونه گذراندید؟

معتقدم یک مرحله طولانی همراه با موفقیت ها و اشتباهات بود. گاهی زمان طولانی می گذشت و از موفقیت خبری نمی شد اما من به شیوه خودم بازمی گشتم و به دنبال یک چیز خوب و یک شخصیت زنانه پیشگام (پیش رو) بدون در نظر گرفتن ارتباطات آنها و عمق شخصیت‌شان. چرا که شناخت این شخصیت عمیق است چون عمق این شخصیت و هرچه ادراکات و احساسات که در اعماق آن است چیزی است که من در آن جایگذاری نکرده ام، تنها آنها را جستجو کردم تا بروز دهم. بله اشتباهات بارزی در این مرحله داشتم. اما موفقیت‌های بزرگی نیز داشتم یادم می آید که شخصی در ابتدای زندگی هنری‌ام به من گفت اگر می‌خواهی مدت زمان طولانی در این شغل باقی بمانی باید فراز و فرود بسیاری را برای خودت پیش بینی کنی و منتظر آن باشی.  این حقیقتی است که وقتی به دیروز نگاه می‌کنم حس می‌کنم که الان می خواهم بیشتر در زمینه تکمیل فیلم های خوب و گرانسنگ فعالیت کنم.

به گمانم قبلاً یک فیلم هم به عنوان تولید کننده ساخته‌اید درست می گویم؟

بله نه سال قبل با همکارانم و شریکانم قرار ساخت فیلم را گذاشتیم در حالی که آنها با خانم کارگردان جین کامبیون مشغول کار بودند قبول کردند و “In the Cut ” را که تنها تجربه من بود کار کردیم تا به الان که مشغول تولید این فیلم هستم. -چرا به کار تولید بازگشتید؟ چه چیزی را در این کار می جویید؟ معتقدم من کم‌کم به عرصه فیلم سازی وارد شدم بعد از اولین تجربه متوجه شدم که این کار را بر اساس یک تهور و بی باکی  در آن زمان انجام داده ام پروژه زیبایی بود و من در آن به عنوان بازیگر هیچ نقشی نداشتم. داستان قوی بود و کارگردان هم خانمی استرالیایی با یک خوش نامی در زمینه‌های فنی در  استرالیا و کل دنیا مطرح بود. من این را یک تجربه استثنایی تشخیص دادم که دوباره هم تکرار نمی‌شود. در خلال آن سالها باید بازیگر نظر شخصی  و ایده آلش را در یک پروژه به نمایش می گذاشت چه بسا این احساس به مثابه آبهای زیر زمینی در درون انسان در جریان بود تا به مانند آن آبها روزی از منفذی از زیر زمین به سطح زمین می‌جوشید و ظاهر می‌شد.اما اینجا مطلبی دیگر هم وجود داشت و آن بود که مرا به احتیاط دعوت می‌کرد. باید خوب دقت می کردم چرا که من هیچ موسسه و کمپانی فیلم سازی در اختیار نداشتم. موسسه ای که بتوان مانند کمپانی‌های بزرگ در تولید فیلم دخالت داشته باشد.

آیا فیلمهایتان در دهه نود و بعد از آن مثل Dogville ،Birth، The Stepford Wives ،Bewitched را  دوست دارید؟ و آن شوقی را که وصف می کنید را در شما بوجود می آورد؟

هر فیلم شکل خاص خودش را دارد. طبعا بعضی از  فیلمها که نام بردید موفقیت خاصی نداشته. اما برای من بعضی مشوق شدند یا حالت های مختلفی را به وجود آوردند. تولید یک فیلم از عناصر مختلفی تشکیل می‌شود، که یک پروژه را شکل می‌دهد. برای من نیز مقصد فیلم مهم است. مثلا در فیلم “جادوگر” که ذکر کردید یک ترکیب بود از اجزا مختلف که هر جز باعث تمایل شدید به آن می شد. در هر مرحله از کار مسائلی هست که در آن وقت به چشم نمی‌آید بلکه بعد انسان متوجه آنها می‌شود و الان دیگر قضیه تفاوت می‌کند. اگر الان بعضی از این فیلم ها را پخش کنیم باید دقت بیشتری در موردشان به خرج دهیم.

تو سفیر سازمان ملل بودی در امور خیریه و سفری به هایتی داشتی چه چیزی خلال این سفر به دست آوردی ؟

فجایعی که در هایتی در حال رخ دادن است بر کسی پوشیده  نیست اما دیدن از نزدیک و سفر به آنجا مسئله ای جداست که بسیار مهم است. من در آنجا با دخترانی که در اردوگاه‌ها زندگی  می‌کردند رو در رو شدم که قربانی تجاوز جنسی شده بودند و نتیجتاً در نوجوانی صاحب فرزند شده بودند. من خیلی متاسف شدم اما از جهتی خوشحال شدم نه اینکه فکر کنید منکر این فجایع هستم اما وقتی دیدم بنیادهای خیریه از این افراد و هر مصیبت دیده‌ای مانند اینها مخصوصاً قربانیانی که بواسطه اغراض سیاسی متضرر شده‌اند حمایت می کند خیلی خوشحال شدم.

فیلم “لانه خرگوش”در مورد زوجی صحبت می کند که فرزند از دست داده اند آیا بین فاجعه ای که برای این دو رخ داد و فجایع ای که در هایتی شاهدش بودی رابطه ای هست؟

این یک سئوال جنجالی و پرحاشیه است. چون بله رابطه‌ای بالقوه وجود دارد چرا که فیلم تنها در مورد زوجی که فرزند از دست داده باشند نیست. بلکه در مورد زوج هایی است که فجایع و حوادث این چنینی را در زندگی درک می کنند. در شرایط گوناگون و متفاوت بله در مورد فیلم رخ داد تلخ فقدان فرزند بود اما این حوادث غیر قابل پیش بینی را می توان یک سمبل هم فرض کرد.

یکی از فیلم هایی که بی صبرانه منتظر اکران آن هستم فیلمی است که ظاهراً شما آن را در دست تهیه دارید که در مورد خواننده معروف انگلیسی “داستی اسپرینگفیلد”است این پروژه را چطور شروع کردید؟

چیزی که چند دقیقه قبل گفتم را فراموش کردی؟ گفتم که فیلم هایی هست که به من نسبت می دهند به عنوان تهیه کننده سازنده و… اما من هیچ اطلاعی از آنها ندارم. بله در مورد فیلمی که در باره داستی اسپرینگفیلد باشه من هم کنجکاو می شوم و مشتاق.

فیلم Clash of Titans با بازی Sam Worthington و لیام نیسون موفق شد تا از تاریخ اکران ۴۹۳ میلیون دلار بفروشد.

این دومین بار است که دنیرو برای تبلیغ ِ فیلم‌اش، در فستیوال فیلم تریبیکا در دوحه حضور می‌یابد. عنوان دوحه وام گرفته شده از فستیوال فیلم «تریبیکای همسایه» در نیویورک است که جین روزنتال، تهیه‌کننده و کرگ هاتکوف مدیر برنامه‌های دنیرو آن را تاسیس کردند. تریبیکا هم‌اکنون خود دارای یک شاخص شده و در تقویم جایی برای خودش دست و پا کرده است و امیدوار است همچنین بتواند در کشورهایی نظیر قطر به موفقیت‌اش ادامه دهد. و مهم‌تر از همه پول و سرمایه‌گذاری در چنین‌ مکان‌هایی با کمک استعدادهای محلی، به نظر اولین نقشه‌ی آنها برای ادامه‌ی راه باشد.

دنیرو ادامه می‌دهد :«وقتی شما خودتان را در موقعیتی نظیر فاکرها می‌بینید، دیگر کنترلی بر روند ماجرا نمی‌توانید داشته باشید و مجبور به بازی در آن هستید؛ پس بهتر است از موقعیت، نهایت استفاده را ببرید.»
این فیلم جدید نیز ادامه‌ی دو قسمت قبلی است که در ژانر کمدی – اجتماعی بر سر در سینماها نقش بسته است. اما سوال بسیاری از تماشاگران این است که آن دنیروی خیابان‌های پایین‌شهر، راننده تاکسی و گاو خشمگین کجاست؟ او جواب می‌دهد :«ساختن فیلم‌هایی که در آن شما قصد دارید دنیا را نجات دهید، به همان اندازه مهم و مورد نیاز است. عرض من صرفا یک یاوه نیست، من دوست دارم فیلم‌هایی را بازی کنم که حداقل تاثیری داشته باشند.»

دنیرو در ادامه‌ی می‌گوید که اشتیاق او برای بازیگری همانند سابق بسیار قوی است. :«در طول سالیان دراز فیلم‌هایی را بازی کرده‌ام که واکنش‌های مختلفی را در بر داشته است. وقتی ما مشغول ساخت راننده تاکسی بودیم، هیچ نمی‌دانستیم که چه واکنشی نسبت به آن فیلم منعکس خواهد شد. شما هیچ سر نخی از عاقبت کار ندارید؛ اگر فیلمی بتواند اندکی بیننده را به جنب و جوش وادارد و تاثیر گذار باشد، خب قطعا رسالت فیلم عینیت یافته است – و باید هم همینطور باشد. من بالشخصه امیدوارم فیلم‌هایی که بازی کرده‌ام یا می‌کنم، توانسته باشند همین تاثیر را در بیننده داشته باشند.»

دنیرو امیدوار است با بازی در فیلم جدید مارتین اسکورسیزی به اسم «مرد ایرلندی» که جدیدترین همکاری میان این دو از زمان ساخت فیلم کازینو (۱۹۹۵) است، بتواند دوباره به روزهای اوجش بازگردد. او می‌گوید :«من عاشق بازیگری در فیلم‌های مارتی هستم، ما پروژه‌ی خیلی خوبی را پیش رو داریم که انگار بیش از آنچه که خودمان فکر می‌کنیم، جاه‌طلبانه خواهد بود و قصدمان این است که در طول سال پیش رو یا دو سال آینده آن را به انجام رسانیم.»

دنیرو ادامه می‌دهد :« من دیگر سنی ازم گذشته است و دیگر وقت چندانی ندارم؛ به همین خاطر سعی می‌کنم در انتخاب فیلم‌ها دقت بسیاری به خرج دهم که آیا این را بازی کنم یا آن را»
دنیرو می‌گوید که او هنوز به واکنش‌های منتقدان به کاراکترهای او علاقمند است و ادامه می‌دهد:«همیشه دوست دارم واکنش‌ها را نسبت به کاراکترهایی که بازی کرده‌ام، بدانم؛ حال چه مثبت باشد چه منفی اما صادقانه باشد. یک منتقد خوب قطعا برایم ارزشمند است.»

منبع: Coming Soon

مایکل داگلاس برای بازی در نقش گوردن گیکو در فیلم «وال استریت» برنده‌ی بهترین بازیگر نقش اول مرد در اسکار شد و دیدن دوباره‌ی او در همان نقش ِ قبلی می‌تواند بسیار جذاب باشد. او در فیلم اصلی نقش یک مرد همه‌کاره در وال‌استریت را بازی می‌کرد و در این فیلم ما شاهد آزاد شدن او از زندان و سعی ِ او در دوباره سازی ِ زندگی‌اش هستیم. در مصاحبه‌ی زیر ما سوالاتی از او درباره‌ی کار با الیور استون پرسیدیم و اینکه گیکو درباره‌ي دنیای مدرن چه چیزی برای گفتن دارد…

- وقتی شنیدی که قسمت ِ دوم وال‌ استریت قرار است ساخته شود، چه چیزی به ذهن شما خطور کرد؟

به نظرم ایده‌ی خوبی آمد. در اصل هنگامی که کمپانی فاکس علاقه‌اش را برای قسمت ِ دوم این فیلم نشان داد، فکر کردم که کاراکتر گیکو عضوی مهم و به نوعی ستون برای فیلم است اما ظاهرا قبل از اینکه گیکو مهم باشد،‌ مهم الیور استون بود که کل پروژه به امضای او روی برگه‌ی قرارداد به عنوان کارگردان برمی‌گشت. و در تصمیمی عجیب، او فیلم‌نامه‌ای را که خودش ننوشته بود را قبول کرد. البته شما در این نسخه‌ شاهد قسمت‌های زیادی از الیور هستید. دیدن اینکه این فیلم چطور از آب درآمده جالب است.

- برای شما باید جالب باشد که گیکو را بعد از گذشت ۲۰ سال دوباره بازی می‌کنید…

مردم به من می‌گویند که گیکو کسی بود که آنان را به سرمایه‌گذاری ِ مشتاق کرد و منم اینطور واکنش می‌دهم که :«اما من که نقش آدم بده رو داشتم!» بله، حس خوب و مثبتی است. شما را وا می‌دارد که به خودتان در ۲۲ سال پیش نگاهی بیاندازید؛ نه فقط به حرفه‌ی شخصی ِ شما – چون این فیلم در زندگی ِ من نقش بسیار مهمی را ایفا کرد؛ برای بازی نقش گیکو من اسکاری شدم و نگاه بسیاری را به خودم جذب کردم که بر روند بازیگری‌ام در سالهای بعد از آن بسیار تاثیر داشت. من قبل از بازی در آن فیلم بیشتر به عنوان یک تهیه‌کننده شناخته شده بودم.

- خاطرات شما از برنده شدن در اسکار چیست؟

خب البته که شب بزرگی برای من بود. و مخصوصا اینکه شما از نسل دوم هالیوود و سالیان سال زیر سایه‌ی پدرتان زندگی کرده باشید. و البته اینکه از دیگر بازیگران هم‌دوره‌ی خودت بتوانی به فردی شناخته‌شده با یک پرسونای مشخص تبدیل شوی بسیار مهم است. و به همین خاطر بود که آن اسکار نقش بسیار مهی در زندگی ِ من داشت.

- در این فیلم گیکو چه چیزی در چنته دارد؟

خب البته ما نزد الیور قسم خوردیم که چیزی را لو ندهیم. اما می‌توان این را گفت که افکار او اندکی تغییر کرده است. تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که گیکو وقتی از زندان بیرون می‌اید، کتابی در دست دارد به اسم شناکردن در میان کوسه‌ها. قسمت اعظم این فیلم دوسال پیش اتفاق می‌افتد؛ گیکو درباره اینکه در آینده ممکن است چه اتفاقی رخ دهد بسیار بدبین است. در این فیلم بسیاری چیزها تغییر کرده است چون بیننده‌ها تصوری از او را دارند که در سال ۸۷ در سینماها نمایش داده شد. قطعا شما هم اگر جای او بودید و بعد از هشت سال که اجازه‌ی تجارت از شما سلب گردیده باشد، کمی تا اندکی بیشتر مال‌اندیش‌تر می‌شدید. مایل نیستم چیزهای بیشتری را لو بدهم چون در اینصورت مورد غضب الیور واقع می‌شوم!

- آیا تغییری کرده است؟

این روزا کمی پیچیده‌تر شده است. به نظرم او با بودجه‌ای مشخص بر سر این کار آمده است و هدفش این است که سورپرایزهایی را در فیلم بگنجاند. اما به نظرم این فیلم می‌تواند واکنش خیلی خوبی در مواجه با وضعیت ِ اقتصادی ِ کنونی جهان داشته باشد.

- شما و الیور رابطه‌ی تنگاتنگی در فیلم اول با هم داشتید. آیا این شما را برای ساخت فیلم دوم نگران نکرد؟

نه، ابدا! من موقعیت‌ام بسیار تغییر یافته است. می‌توانم از بهره‌کشی ِ او بسیار بهتر استفاده کنم. الیور آدم بسیار با استعداد و سخت‌کوشی است و احترام بسیار زیادی برای بازیگرها دارد هرچند که بسیار سخت گیر است. به گمانم به این دلیل که او یک کهنه‌سرباز جنگ ویتنام است، دوست دارد همه را با خودش در یک کوپه جمع کند. دوست دارد همه به او اعتماد و در جنگ او را یاری کنند. سر فیلم اولی من بسیار ترسیده بودم! اما در این فیلم چون شرایط کار با او دستم آمده بود توانستم به خوبی با او کنار بیایم.

گزارشها حاکی از آن است که ژان کلود ون دم – بازیگر بلژیکی – به علت سکته‌ي قلبی  هنگام فیلمبرداری جدیدترین فیلمش در بیمارستان بستری است. این واقعه درست یک روز پس از جشن گرفتن پنجاهمین سالروز زندگی‌اش اتفاق افتاد.

بنابر گزارش‌ها، این بازیگر بلژیکی و باتجربه در هنرهای رزمی، در لوییزیانا – جایی که قرار بود به مدت سه روز در آنجا یک سکانس تیراندازی را فیلمبرداری کنند – دچار سکته‌ی قلبی شد. در این فیلم او در کنار وینی جونز نقش دو هم‌آورد را بازی می‌کنند که از از طرف مقامات وادار می‌شوند که یک دار و دسته‌ی فروشنده‌ی مواد مخدر را زمین‌گیر کنند. اما MTV گزارش داد که جونز پروژه را ترک کرده است.

مدیر برنامه‌های ون دم البته حادثه‌ی سکته‌ی قلبی ِ او را تایید نکرد اما یکی از سخنگویان MTV گفت:«حالش خوب است.» بنابر گزارش یکی از سایت‌های خبری او را بعد از حمله‌ی قلبی به یکی از بیمارستان‌های نیواورلئان برده‌اند و همچنین یک دوره استراحت برای او تجویز شده است که می‌بایست در بلژیک آن را عملی سازد.

این ستاره‌ی درخشان فیلم‌های اکشن ِ دهه‌ی ۸۰، اغلب کارهای متاخرش را مستقیما روانه‌ی DVD کرده است و به همین خاطر کمتر او را بر پرده‌ی نقره‌ای دیده‌ایم. او البته شانس بازی در آخرین فیلم سیلوستر استالونه را نیز از دست داد زیرا احساس می‌کرد که در این فیلم نقشی که در خور او تیپ شخصیتی ِ او باشد، وجود نداشته است.

]]> http://www.movieland.ir/articles/movie_news/jean-claude-van-damme/feed 0 http://www.movieland.ir/articles/interviews/tony-curtis http://www.movieland.ir/articles/interviews/tony-curtis#comments Tue, 19 Oct 2010 11:41:25 +0000 فرید عباسی http://www.movieland.ir/?p=2387

مصاحبه‌ای منتشر نشده با تونی کرتیس به سال ۱۹۹۲ که تونی در آن به زندگی، حرفه‌ای  و مرگش پرداخته است.

مصاحبه کننده: پیتر رابرتسون

آیا هنوز هم مثل سابق به بازیگری علاقه دارید؟

شما هیچوقت از بازیگری خسته نمی‌شوید؛ درست مثل کارکردن، غذا خوردن، نگاه کردن به یک زن زیبارو و یا خریدن ماشین می‌ماند که هیچوقت برای شما ملال‌آور نیست. هر روز خدا، زندگی شما را به سمت علاقه‌های جدیدی سوق می‌دهد و این علایق ِ جدید، تحفه‌ای است که از فیلم‌سازی نصیب شما می‌شود. تجربه، شما را به یک بازیگر کارکشته‌تر تبدیل نمی‌کند؛ بلکه تجربه نوع ِ بینش دیگری به شما برای ادامه‌ی زندگی می‌دهد.

شما بیشتر کمدی را ترجیح می‌دهید یا درام؟

برای من فرقی نمی‌کند. بعضی‌ فیلم‌ها باشتاب‌تر و بعضی کندتر؛ بعضی خنده‌دار هستند و بعضی نه. اما من دوست دارم به محیط‌های گوناگونی پا بگذارم و آنها را تجربه کنم. اما همه‌ی ما می‌توانیم چنین کاری را انجام دهیم: هروقت تمایل داشتید،‌ مضحک باشید و هر وقت تمایل نداشتید، تراژیک. به گمانم این به ذهن خود شخص بر می‌گردد.

از فیلم‌هایی که بازی کرده‌اید راضی هستید؟

در کارنامه‌ی بازیگری‌ام فیلمی وجود ندارد که در آن تمام سعی و توان خودم را به کار نبرده باشم. حتی  گاهی که مجبور بودم فیلمی را برای امرار معاش و بزرگ کردن بچه‌هایم بازی کنم، هیچ از تلاشم برای بازی ِ خوب، نکاستم و هرگز به گذشته دوباره رجوع نمی‌کنم که بگویم بله، من بهتر می‌توانستم فلان فیلم را بازی کنم یا نه.

فیلم مورد علاقه‌ی شما چیست؟

از فیلم «The Boston Strangler» خوشم میاد. از کاراکتری که اجرایش بر عهده‌ی من بود بسیار خوشم آمد و فیلم بسیار جالب و متفاوتی بود. همچنین از فیلم‌های «Insignificance»، «Trapeze» و «Some like it Hot» نیز خوشم میاد.

بهترین تعریفی که از شما شده چی بوده؟

در لندن، روزی در در طول خیابان در حال گذر بودم که یک خانم زیبا و جا افتاده که حدود ۶۵ سالی سن داشت من را دید و به من گفت :«شما خوشتیپ‌ترین مردی هستی که در تمام عمرم دیده‌ام.» خدا یا شکرت!

اینکه شما تاکنون موفق به کسب جایزه‌ی اسکار نشده‌اید، برای شما ناراحت کننده نیست؟

هیچی از ته دل من را ناراحت نمی‌کند. این تنها بخشی از زندگی من بوده است. من زندگی ِ متنوعی داشته‌ام؛ من نقاشی می‌کنم، می‌نویسم، پدر و یک عاشق هستم و در طول زندگی‌ام دوست دخترهای زیادی داشته‌ام، و همچنین دوستانی بسیار خوب. من پدر شش بچه هستم و خلاصه یک زندگی ِ پر و پیمانی داشته‌ام. اگر سینما تنها چیزی می‌بود که من صرفا بخاطرش زندگی می‌کردم، امکان داشت که ناراحت شوم.

در طول دوران بازیگری‌تان، هم‌بازیگر ِ موردعلاقه‌ی شما چه کسی بوده؟

برت لنکستر، ناتالی وود،‌جک لمون. مرلین مونرو موردعلاقه‌ترین بود البته. یک زن بسیار دوست داشتنی. ما رابطه‌ی فراز و نشیبی با هم داشتیم و کی اینجور رابطه‌ را ندارد؟

خاطرات شما از بعضی‌ها داغشو دوست دارند چه چیزهایی هست؟

خب یادمه که داشتم جک را به سالن خانم‌ها می‌کشاندم که ببینیم آیا آرایشمان خوب از کار در آمده یا نه، و سپس مرلین را داخل آوردم که نظر بدهد آیا با این آرایش خوب می‌توانم دخترها را گمراه کنم و آیا مسخره از آب در امده یا واقعی. در آن نقش می‌بایست بسیار بسیار محتاطانه و حرفه‌ای عمل می‌کردم.

چطور با مونرو آشنا شدید؟

من مرلین را در سال ۱۹۵۰ دیدم؛ هنگامی که می‌خواست با یکی از استودیوها قراداد ببندد و بعد از آن مدتی را با هم بیرون بودیم. مرلین یک زن جالب و بسیار شیرین بود و مرگ زودهنگامش واقعا یک تراژدی است. اگر شما به عکسی که از اتاق خواب او بهنگام مرگ وجود دارد نگاه کنید، او را یکی از خدایان زیبایی دهه‌ي ۶۰ می‌بینید که در دنیا وجود دارد. توجه داشته باشید که زیباترین زن دنیا در عصر خود در یک اتاق محقر و کوچک در یک هتل زندگی می‌کرد. کجا بودند کسانی که آرزوی دوستی با او را داشتند؟ بازیگرها کجا بودند؟ کسانی که در استودیو با او رابطه داشتند، کجا بودند؟ تمامی ِ مشتاقان او در آن روزها کجا بودند؟

شما مدتی را نیز گرفتار اعتیاد به مخدرات و نوشیدنی‌ها بودید – از مفسدان هالیوود که نبودید؟

این موضوع اصلا ربطی به هالیوود ندارد و من اسم این را فساد نمی‌گذارم. من الان یک آدم بهبودیافته هستم که از مواد مخدر و مشروبات دست کشیدم و سلامتی خودم را کاملا به دست آورده‌ام.

چه چیزی  جایگاه شما را مرتفع ساخته است؟ آیا چیزی هست که برایش افسوس بخورید؟

نمی‌توانم به چیزی فکر کنم که بخاطر انجام دادنش شرمنده شده باشم. دیوانه که نیستم اینطوری به گذشته فکر کنم!

زیاد عاشق می‌شدید؟

هر ۲۰ دقیقه یکبار! شوخی کردم، در حقیقت‌ خوشبخانه هر چند ساعت یکبار من دامن‌گیر عشقی تازه می‌شدم!

در بریتانیا بیشتر شما را بخاطر بازی در سریال تلویزیونی ِ «The Persuaders» می‌شناسند. آیا این سریال خاطره‌ی خوشایندی برای شما بود؟

لذتی بسیار زیاد. در آنجا من با دوستان عزیز زیادی آشنا شدم – راجر مور و دیگر دوستان ِ دوست‌داشتنی‌ام. در میدان چستر خانه‌ای خریدم و در آن برای مدتی بسیار طولانی ساکن شدم. پسرم، نیکولاس، در لندن به دنیا آمد به تاریخ ۳۱ دسامبر، دقیقا دو ساعت قبل از سال تحویل. فکر کنم اولین بچه‌ای بوده که در این لحظات پایانی ِ سال به دنیا آمد، ملکه‌ی انگلستان می‌بایست دست نوشته‌ای برایمان می‌فرستاد به این مضمون که «به انگلیس خوش آمدی.»

اغلب از شما به عنوان خوش‌پوش‌ترین مرد یاد می‌شود. آیا این برای شما معنی ِ خاصی دارد؟

این برای مدتها پیش است و همه‌ش مضحک و به نوعی شیادی است! عباراتی نظیر خوش‌پوش‌ترین، زیباترین، بهترین بازیگر و … تمامی اینها برای شیادی و سوء استفاده از بازیگر است. آنها برای فلان چیز جایزه‌ای به شما می‌دهند و شما هم با لبخندی ملیح جایزه را دریافت می‌کنید و این پایان آن است ولاغیر.

از اینکه دارید پیر می‌شوید بیمناک نیستید؟

اصلا بهش فکر نکرده‌ام.

در آینده هنگامی که کسی می‌خواهد یک «گور-نگاشت» برای شما بنویسید، دوست دارید آن متن، چه چیزی باشد؟

«هیچکس کامل نیست»

منبع : تلگراف

ساشا بارُن کوهن که در پرونده‌اش بازی در نقش‌های «علی جی» و «بورات» را دارد قصد دارد در فیلمی به نقش یکی از بزرگترین ستاره‌های عالم موسیقی، فردی مرکوری که اجرای خاطره‌انگیزش در کنسرت Live aid 1985 در اذهان به یادگار مانده است،‌ بازی کند. این پروژه با همکاری دیگر اعضای گروه – برایان می و راجر تیلور – که به عنوان مشاور در ساخت فیلم شرکت خواهند جست، کلید میخورد.

برایان می در مصاحبه‌ای با سایت بی‌بی‌سی ابراز داشت که بارون کوهن دو سال پیش تمایلش را نسب به اجرای این نقش اعلام داشته است. وی گفت :«ما برای چنین نقشی ساشا بارون کوهن را در اختیار داریم که البته شاید برای بسیاری از مردم انتخاب عجیب و شگفت‌آوری به نظر بیاید اما او مدت زمان زیادی است که با ما برای اجرای این نقش در ارتباط است.»

این نقش حکم یک زنگ تفریح را برای کوهن دارد؛ کسی که با بازی در نقش‌های گستاخ‌آمیز و بی‌پروا، شهرتی را در سبک مستندهای «دست‌ انداختن» بهم زده است.

این دانش‌آموخته‌ی دانشگاه کمبریج، با بازی در فیلم «علی جی» (Ali G Indahouse,) در سال ۲۰۰۳ شهرتی بین‌‌المللی به دست آورد؛ فیلمی که در آن نقش یک آدم سبک مغز که عقده‌ی موسیقی ِ رپ است را که کاریکاتوری از جوانی‌های علی جی بود، بر عهده داشت.

فیلم بعدی او برات بود؛ فیلمی درباره‌ی یک کودن قزاقستانی که به آمریکا سفر می‌کند و همچنین نقش «برونو» که در آن نقش یک مدیر همجنس‌گرا را بازی کرد. این دو فیلم در گیشه به موفقیت چشم‌گیری دست یافتند اما هر دو فیلم محل مجادله‌های بسیاری شدند که از جمله‌ی آنها می‌توان به تحقیر آدمهای سرشناس و سبکی کلیشه‌ای و پیش پا افتاده اشاره کرد.

برای این فیلم جدید او هنوز اسمی انتخاب نشده است اما تهیه و تولید آن به سال آینده موکول شده است. فیلم‌نامه‌ی این فیلم توسط پیتر مورگان نوشته می‌شود که آخرین کارش فیلم‌نامه‌ی فیلم «فراست/نیکسون» بود.

سخنگوی فیلم‌های GK که همچنین یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم است گفت :«فردی مرکوری خواننده‌ای بسیار الهام‌برانگیز بود که با بازی ِ ساشا بارُن کوهن و فیلم‌نامه‌ی پیتر مورگان و البته حمایت ِ کویین، سعی داریم بهترین تصویر واقعی را از این شخصیت اسطوره‌ای داشته باشیم.»

شایان ذکر است فردی مرکوری خواننده‌ی اصلی ِ گروه کویین در سن ۴۵ سالگی در سال ۱۹۹۱ در اثر ایدز دار فانی را وداع گفت.

منبع: دیلی تلگراف

“My Fair Lady نخستین بار در سال ۱۹۵۶ توسط جولی آندروز و رکس هریسون بر روی صحنه رفت. اودری هپبورن و هریسون ستاره های نسخه سینمایی این فیلم بودند که برنده جایزه اسکار شد و کارگردانی آن را George Cukor در سال ۱۹۶۴ انجام داده بود.”

منبع : WorstPreviews

منبع: NY Mag

به گزارش مک آفی- تولید کننده نرم افزارهای امنیتی کاپیوتری- نام این سه بازیگر به عنوان طعمه برای قربانی گرفتن کاربران آنلاین استفاده شده‌اند. ارسال ایمیلهایی که فایلهای ضمیمه در خود دارند و کاربر با دانلود کردن آن عملا پسورد و اطلاعات ذخیره شده در کامپیوتر را در اختیار مجرمین قرار میدهد روش شایع اینگونه خرابکاری‌های اینترنتی است.

به تازگی کمپانی Quigley Publishing نتایج ۷۸مین نظرسنجی سالیانه خود را منتشر کرد. در این نظرسنجی که از صاحبان سینماها و خریداران فیلم به عمل می آید به ۱۰ هنرپیشه که به باور آنها که بیشترین درآمد را برایشان در سال گذشته موجب شده اند رای داده میشود.
در این نظرسنجی ساندرا بولاک با فیلمهایی چون “The Blind Side” ،”The Proposal” و “All About Steve” بیشترین رای را به عنوان پولسازترین ستاره سال کسب کرد. او اولین هنرپیشه زن دوباره پس از جولیا رابرتز است که این افتخار را در سال ۱۹۹۹ کسب کرد و همچنین هشتمین بازیگر زنی است که مقام اول را در تاریخ ۷۸ ساله این نظرسنجی بدست می آورد.
جانی دپ با فیلم های “Public Enemies” و نقش کوتاهی در فیلم “The Imaginarium of Dr. Parnassus” در جایگاه دوم قرار گرفت . او پیش از این دوبار در سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ مقام اول را کسب کرده بود.مت دیمون نیز با فیلم های “Invictus” و “The Informant” در رتبه سوم قرار گرفت.
همچنین در پرسشی دیگر، پیشبینی درباره افرادی که در آینده این مقام را کسب خواهند کرد و برایشان پولساز خواهند شد، کٍری مولیگان برای بازی در فیلم “An Education” و تیلور لاتنر برای بازی در نقش جیکوب بلک در فیلم ماه نو، قسمت دوم گرگ و میش انتخاب شدند.
بحث در ارتباط با اعتبار این نظرسنجی کمی دشوار است چرا که احتمال میرفت سم وارثینگتن بخاطر بازی در فیلم هایی چون “رستگاری نابودگر” و “آواتار” عنوان ستاره سال را کسب کند. بعلاوه او در حال مذاکره بر روی چند پروژه پرهزینه میباشد و همچنین حضور او در بازساخت فیلم “Clash of the Titans” که ۲۰۱۰ به اکران درخواهد آمد او را بیش از پیش مطرح خواهد ساخت.

اسامی ۱۰ هنرپیشه پول ساز ۲۰۰۹ به ترتیب زیر است:

۱. ساندرا بولاک
۲. جانی دپ
۳. مت دیمون
۴. جورج کلونی
۵. رابرت دانی جونیور
۶. تام هنکس
۷. مریل استریپ
۸. برد پیت
۹. شایا لباف
۱۰. دنزل واشنگتن

منبع: Quigley Publishing

حال MTV News  در مصاحبه ای کوتاه با اوما ترومن نظر او را در مورد بازی در یک فیلم دیگر از سری بیل را بکش جویا میشود. او میگوید:”ما با هم صحبت کردیم، اون هنوز فیلمنامه رو تموم نکرده. من حتی واقعا نمیدونم که هنوز شروع کرده یا نه! به هرحال که یک سری از ایده هاشو برام تعریف کرد که واقعا خوبند.”

بنا بر گفته تارانتینو داستان فیلم حول شخصیت اوما و دخترش که پس از ده سال از آخرین دفعه ای که آنها را دیدیم میگذرد.

منبع: MTV News

منبع: MTV News