آغاز  و شروع زندگی، هرگز به خاطر کسی نمی‌آید. برای همین هم نمیشود مطمئن بود که در دنیایی واقعی زندگی میکنیم. شاید مانند هر رویایی که آغازش را به خاطر نمی‌آوریم از خواب بیدار شویم. شاید مانند همه رویاها، چون حبابی منهدم شویم و خود را در دنیایی متفاوت از جایی که شناخته‌ایم باز یابیم. “وقتی که رویا میبینیم احساس میکنیم که واقعیت است و فقط وقتی بیدار میشویم میفهمیم که چیزی عجیب بوده است.”

Inception اثر کریستوفر نولان است که در سال ۲۰۱۰ روانه سینماها شد. داستان فیلم همانطور که از لحن و سبک آن بر می‌آید نوشته قلم نولان است. نولان خود در این فیلم مانند “کاب” (لئوناردو دی کاپریو) عمل کرده است و تیمی از بازیگران و طراحان جلوه‌های ویژه و فیلمبرداران مطرح را گردآوری کرده و پروژه بزرگی را شروع کرده است. به غیر از دی کاپریو کسانی چون ژوزف گوردون لویت (۵۰۰ روز سامر) الن پیج (جونو) ماریون کوتیلارد (ماهی بزرگ)  و مایکل کین و… حضور دارند.

داستان Inception در فضایی علمی- تخیلی نمود پیدا میکند اما مفاهیم مطرح شده در این فیلم تنها به قصد هدف گرفتن واقعیت طراحی شده‌اند. داستان زمان و مکان مشخصی را بر خود نمیپسندد همانطور که در ابتدا از ژاپن آغاز میشود به پاریس میرود و در آمریکا ختم میشود.

کاب متخصص نفوذ به ناخودآگاه دیگران است. او وارد رویای افراد میشود و میتواند به ناخودآگاه و هرآنچه فرد در واقعیت از ابراز آن در برابر دیگران خودداری میکند سر در آورد. البته او این مهارت را با تمرین و آزمون و خطاهای بسیاری بدست آورده است تا آنجا که تمام زندگی شخصی‌اش تحت تاثیر این ماجرا واقع شده است. مهارت اصلی او در دزدی است. دزدی اسرار و مسائل با ارزشی که هرکس سعی میکند تا از آنها دربرابر دیگران محافظت کند. در یکی از همین جاسوسی‌ها او در برابر فردی به نام Saito شکست میخورد و نمیتواند سر از کار او دربیاورد. اما در همین احوالات است که به یک قمار فراخوانده میشود. Saito پیشنهادی به او میدهد که رد کردنش برای کاب بسیار دشوار است. او از طرف saito مامور میشود تا ایده‌ای جعلی را در ذهن فیشر، وارث شرکتی بزرگ جای بگذارد. کاب با این کار میتواند تا حدودی گذشته خود را جبران کند و فرصتی را ایجاد کند که دوباره او را به بچه‌هایش برساند.

نولان برای نوشتن این فیلمنامه ده سال وقت صرف کرد. آغاز نگارش این داستان تقریبا همزمان بود با ساخت فیلم Memento. به نوعی میتوان گفت که نولان با ساخت Memento  خود را برای اثری چون Inception آماده کرد. از نظر بسیاری از تحلیلگران این فیلم درست در راستای فضای فکری نولان قدم برمیدارد و آجری است در دیوار او.همانطور که از memento آغاز میشود و به شروع بتمن و شوالیه تاریکی میرسد. البته این فیلم پیوندی هم با Shutter Island یکی از آخرین ساخته های مارتین اسکورسیزی دارد. این پیوند و قرابت چیزی بیشتر از درخشش دی کاپریو در هر دو فیلم است. پیوند این دو بیشتر از جنس تقاطع توهم و واقعیت است. حرکت واقعیت و وهم در کنار یکدیگر و برشهای ناگهانی این دو کار دشواری است و نولان سعی میکند تا مراقب باشد که فیلمنامه به نوار موبیوس تبدیل نشود. از این منظر بسیاری Inception  را هم خانواده ماتریکسها خوانده‌اند.

در این فیلم تصویری از آینده پیش روی ما گسترده میشود. تاخت و تاز در عرصه رویای دیگران و کشف کردن ناهشیار و تغییر نیمه هشیار سوژه ها و تغییر افکار و آشکار کردن اسرار، مسائلی است که روانکاوی مدرن همیشه در پی آن بوده و این فیلم به ما گوشزد میکند که امروز بیش از هر زمانی به آن نزدیکیم.

کاب برای رسیدن به خواسته سایتو در پی جمع آوری تیمی حرفه‌ای بر می‌آید. تیمی متشکل از آرتور، دوست قدیمی و شخص مورد اعتماد کاب. ایمز، فردی که توانایی بالایی در جعل چهره افراد در خواب دارد. یوسف، دارو ساز توانمندی که داروهای تاثیرگزاری میسازد تا مانع از بیدار شدن بی موقع فرد در حین انجام عملیات شود. Ariadne هم دختر دانشجویی است که در کار طراحی فضای رویا به این تیم کمک میکند و جوانترین فرد این گروه است. همه اینها به اضافه خود کاب و آقای سایتو، افرادی هستند که باید به ناخودآگاه فیشر نقبی بزنند و ماموریت مطلوب را به انجام برسانند. جمع آوری و گزینش این تیم یکی از مهم ترین فصل‌های فیلم است. نگاه تیزبین کاب که بدون فوت وقت و دقیق فرد را لایق یا نلایق میبیند. گزینش Ariadne با درخواست کشیدن یک مارپیچ مسئله‌ای است که به نظر بعضی از منتقدین، نولان با بینندگان بر سر این فیلم میکند.

قهرمان فیلم، شخصیت محبوبی نیست. خصوصا وقتی داستان زندگی او را میبینیم که پر است از اشتباه و خطا و نقص. بنابراین فیلمهای نولان مخالف شادی و سرخوشی است و فیلمهای او ابدا آثاری بی خیال و شاد نیستند. نولان توانایی تلفیق ژانرهای پرطرفداری چون اکشن و ماجرایی با مفاهیم عمیق و بشری چون تعامل عقل و احساس را دارد و کارنامه او گواه این مسئله است.

Inception درباره انسان بودن است پیش از آنکه فیلمی با جلوه‌های ویژه بسیار باشد.

راه انقلابی، داستانی از امیدها، رویاها، آرمان‌ها، حسادت‌ها و شکست‌هاست.

داستان تراژیک یک زوج جوان آمریکایی به نام فرانک و آوریل ویلر در دهه ۵۰ که با ایده‌آل‌هایی متفاوت با همسایگانشان در منطقه مسکونی «تپه انقلابی» زندگی می‌کنند. رمان، روایت تقویمی زندگی روزانه این زوج است که نگران آینده زندگی‌شان هستند؛ زندگی که با رویاهای آمریکایی درآمیخته است.

این فیلم بر اساس رمانی با همین عنوان ساخته شده است. کتاب را Richard Yates در سال ۱۹۶۱ نوشته بود. سالها پیش John Frankenheimer میل داشت تا فیلمی بر اساس این رمان بسازد اما آن تصمیم با پروژه کاندیدای منچوری همزمان شد.
در سال ۱۹۶۷ Albert Ruddy حق اقتباس سینمایی این رمان را به ارزش ۱۵۵۰۰ دلار خریداری نمود اما او نیز درگیر پروژه های دیگر شد بنابراین حق امتیاز را به Patrick O’Neal بازیگر واگذار کرد. Yates درک و تلقی O’Neal از رمان را خواند و آن را بسیار عالی توصیف کرد. ولی با این اوصاف این پروژه باز هم به سرانجام نرسید تا اینکه Richard Yates در سال ۱۹۹۲ درگذشت و Patrick O’Neal هم دو سال بعد از او فوت کرد تا سینمایی شدن این رمان همچنان بی نتیجه بماند. بعد از این ماجراها رمان مسیر های دیگری را طی کرد تا عاقبت قرار شد تا سام مندس آن را کارگردانی کند.

این فیلم اولین کاری است که دی کاپریو و وینسلت بعد از تایتانیک در مقابل هم انجام میدهند.

آلبوم تصاویر این فیلم را می توانید در گالری سرزمین سینما ببینید.
توضیح: بخش خلاصه داستان از سایت رادیو زمانه نقل شده است.

کارگردان: استیون اسپیلبرگ

بازیگران: لئوناردو دی کاپریو، تام هنکس، کریستوفر واکن، مارتین شین و…

ژانر: درام / جنایی / بیوگرافی

تاریخ اکران: ۲۵ دسامبر ۲۰۰۲

شعار فیلم: داستانی واقعی از یک دروغ واقعی

درجه فیلم: PG-13 به خاطر صحنه های نا مناسب و زبان

زمان فیلم: ۱۴۱ دقیقه

معرفی فیلم:
اگه میتونی منو بگیر کمدی، دارم سیاه محصول سال ۲۰۰۲ اقتباسی تصویری است از زندگینامه ی فرانک آباگنیل جونیور. کارگردان فیلم استیون اسپیلبرگ است و بازیگران فیلم شامل لئوناردو دی کاپریو در نقش فرانک آباگنیل، تام هنکس، کریستوفر واکن، امی آدمز، مارتین شین و ناتالی بای هستند. “اگه میتونی منو بگیر  داستان زندگی فرانک آباگنیل جونیور را روایت می کند که قبل از جشن تولد نوزده سالگی اش توانست میلیون ها دلار چک پول شرکت هوایی Pan Americans را صاحب شود.

فرانک آباگنیل جونیور واقعی کیست؟
فرانک آباگنیل متولد ۲۷ آوریل ۱۹۴۸ در آمریکا است. او یک جاعل فوق حرفه ای چک، یک نیرنگ باز و یک زندانی است که در دهه ۶۰ مدت ۵ سال را بخاطر جعل چک در ۲۶ کشور جهان و به ارزش ۲. ۵ میلیون دلار را در زندان سپری کرد. در طول این مدت او حداقل از ۸ اسم مستعار برای نقد کردن چک ها استفاده کرد. والدینش وقتی او شانزده سال داشت از هم جدا شدند، تجربه این جدا شدن به قدری برای او زجر آور بود که در فاصله استراحت چند دقیقه ای دادگاه خانواده از والدینش گریخت. این آخرین باری بود که او پدرش را می دید هرچند که بعد از هفت سال باری دیگر به دیدن مادرش بازگشت.

بعد از فرار، تنها در نیویورک زندگی میکرد. او سعی بر آن داشت که خودش را بزرگ جلوه دهد و سن خودش را حداقل ده سالی بزرگتر نشان دهد که بتواند گواهینامه رانندگی اش را برای پیدا کردن شغلی بگیرد. او از مدرسه اخراج شد و خود را ناامید و بیچاره، تک و تنها در شهری بزرگ دید. در همین حال کار کردن برای پول در آوردن را با جعل چک پول شروع کرد. او شروع به جعل چک پول ها کرد، او فهمید که میتواند از طریق چک پول ها مقدار پول بیشتری از بانک ها دریافت کند. او می دانسد که این راه فقط برای مدتی محدودی امکان پذیر است، چون بالاخره روزی شناسایی می شد، پس او چک پولها را در بانکهای متعددی با شناسنامه های گوناگون نقد می کرد تا ردی از خود بر جای نگذارد. او در این کار بسیار خبره شد تا جایی که با استفاده از ابزارهایی که در دست داشت، چک پول هایی تقریبا اصل می ساخت. او به حدی در این کار وارد شده بود که حتی کدهای روی چک پول ها را جعل می کرد و شماره ها را به طوری درج می کرد که اصلا قابل تشخیص نباشد.

فرانک آباگنیل بین سنین ۱۶ تا ۱۸ سالگی بیش از ۲۵۰ پرواز انجام داد و به ۲۶ کشور جهان سفر کرد. او همچنین به خاطر عضویت جعلی که در پن آمریکن داشت می توانست به صورت رایگان در هتل ها اقامت کند و تمام هزینه های غذا و تفریحش مستقیما به پن امریکن ارسال می شد. او با مدارک جعلی، دکتر بودن و استاد دانشگاه بودن را هم تجربه کرد. به طوری که در مقابل دانشجویان می ایستاد و با قدرتی باور نکردنی کتاب را مرور می کرد. فراموش نکنیم که او از استعداد بسیار والایی برخوردار بود.

او همچنین مدتی خودش را به عنوان وکیل جا زد و در چندین پرونده دادگاهی شرکت داشت. فرانک آباگنیل سرانجام در سال ۱۹۶۹ در فرانسه در حالی که هواپیمایی آنجا قیافه او را از طریف پوستری که کشور امریکا در اختیار آنها قرار داده بود، شناسایی و دستگیر کردند. او بعد از گذراندن چندین سال متعدد در زندان بالاخره به خدمت سازمان FBI در آمد تا در شناسایی چک های جعلی و سرقتی کمک کند. او هم اکنون رئیس کمپانی Fraud Consultancy آباگنیل و شرکا است. زندگی او دست مایه ساخت فیلم”منو بگیر اگه میتونی” شد که آباگنیل کتابی به همین نام نوشته است.

نقد فیلم:
“اگه میتونی منو بگیر ” چهل و دومین فیلم استیون اسپیلبرگ در مقام کارگردان است. او این فیلم را در سال ۲۰۰۲ با بازیگری بازیگرانی همچون لئوناردو دی کاپریو، کریستوفر واکن، تام هنکس، مارتین شین، امی آدامز و… است. فیلم یک بیوگرافی است. بیوگرافی مردی نابغه و با استعداد که در عنفوان جوانی توانست با نقشه های زیرکانه خودش، هرچند جنایتکارانه، ثروت هنگفتی به دست آورد که حتی سازمان FBI آمریکا هم به دنبال او بیافتد. فراموش نکنید که او این کارها را از سن ۱۶ سالگی آغاز کرد و در نوزده سالگی دستگیر شد.

اسپیلبرگ این ماجرا را دست مایه فیلم خودش کرده است و از آن فیلمی خوش ساخت و سرگرم کننده ساخته است. فیلم ضرب آهنگ تندی دارد و لوکیشن های بسیار. تدوین سریعی دارد و آهنگی گوش نواز. اسپیلبرگ بیننده را درگیر ماجرا می کند. بعد از دیدن یک سوم فیلم، احساس می کنیم که به سرنوشت آباگنیل علاقمند شدیم و اینکه دوست داریم ببینیم به کجاها می رسد و آخرش چه می شود. فیلم در اوایل فرانک را در حالی نشان می دهد که در یک انفرادی در کشور فرانسه است. تام هنکس مامور رسمی FBI این وظیفه را دارد که او را به داخل کشور بازگرداند. فلاش بک می خورد به چند سال قبل که فرانک همراه با پدر و مادرش زندگی خوبی داشت. پدرش عاشق مادرش است و خاطرات خود را اینگونه بیان می کند که “زمانی که در فرانسه در دهکده ای مشغول به خدمت سربازی بودم، در کافه ای چشمم به مادرت افتاد که بسیار زیبا و تو دل برو بود. همه سرباز ها عاشقش شده بودند. اما هنوز هم باورم نمیشه که شش هفته بعد او مال من بود.” پدرش مرد مهربانی است، و از آن دسته مردهایی است که دوست دارد روی پای خودش بایستاد و این عملش را اینگونه بیان می دارد”دو تا موش به درون یک سطل شیر می افتند، یکی غرق می شود اما دیگری بقدری دست و پا میزند که شیر به کره تبدیل می شود و با کمک آن به بیرون می خزد، من موش دومی هستم.” بین پدر و مادرش فاصله می افتد. پدرش عاشق همسرش است اما همسرش عاشق کس دیگر. جدا می شوند، در دادگاه فرانک پا به فرار می ذارد، فرار به ناکجا آباد. به سوی سرنوشتی نامعلوم. تنها می شود، می اندیشد، دنیای بیرون از خانه را می بیند، بزرگ می شود، از نبوغش استفاده می کند و خودش را به اوج می رساند. عاشق خلبانی است. پس چه نیازی به مدرک و تحصیلات؟ جعل می کند هرچه را که نیاز است. دکتر می شود، وکیل می شود، استاد دانشگاه می شود. برای فرانک کار نشد ندارد. هیچ چیز غیر ممکن نیست.

فیلم این سیر زندگی را روایت می کند، سیر زندگی مردی خستگی ناپذیر، نابغه، دوست داشتنی. نقش فرانک آباگنیل را لئوناردو دی کاپریو بازی کرده است. میشود گفت که بازی قابل قبولی را به اجرا گذاشته است. دی کاپریو تقریبا از این فیلم و فیلم دیگری که در همین سال به کارگردانی مارتین اسکورسیزی به نام “دارو دسته نیویورکی” ظاهر شد، که کم کم جلوه یک بازیگر حرفه ای به خود گرفت. بازیش در فیلم های قبلی به غیر از فیلم “اتاق ماروین” چیگی به دل نمی زد. اما باید ممنون کارگردانان بزرگی مانند”اسکورسیزی، اسپیلبرگ و ادوارد زویک” باشد که توانستند او را به آن چیزی که امروز هست، برسانند.

نقش پدر فرانک را کریستوفر واکن بزرگ بازی می کند. بازی بسیار زیبا و فراموش نشدنی در نقش پدری بسیار مهربان که عاشق همسر و پسرش است. از ناملایمات زندگی شکایتی ندارد و سعی می کند همیشه مثل همان موش دومی باشد. خنده هایش، بغض هایش، گریه هایش و تمام حرکات و سکناتش به دل می نشنید، گیرا است و بیننده را تحت تاثیر می گذارد. تام هنکس هم که بازی معمولی رو اجرا کرد. خوب بود، چون نقش جای بیشتری برای درخشیدن نداشت. در کل بازیگران همه عالی بودند.

تدوین فیلم بسیار عالی است. طوری که مدت دوساعت و بیست دقیقه فیلم بطور سریعی می گذرد و بیننده را اصلا خسته نمی کند. از موسیقی هم بگویم که شاهکاریست. موسیقی متن فیلم کار آهنگساز معروف، جان ویلیامز است که نامزد اسکار هم شد. به آن لحظه ها گوش دهید که تام هنکس در تعقیب فرانک است. واقعا شنیدنیست. فیلم در جشنواره های متعددی به نمایش گذاشته شد و جوایز متعددی را هم به دست آورد که بیشترینشان مربوط به کریستوفر واکن و جان ویلیامز می شوند. فرانک آباگنیل نابغه ای بود که به تاریخ پیوست، نابغه ی شانزده ساله ای که تا قبل از بازداشتش در نوزده سالگی ۲. ۳ میلیو دلار چک پول را جعل کرده بود، بیش از ۲۵۰ پرواز به اقصی نقاط دنیا داشته است، هر شغلی را که دوست داشت تجربه کرد. دستگیر شد و دست آخر هم خود FBI او را به خدمت میگیرد برای شناسایی جاعل ها.

خلاصه داستان:
یکی از ماموران CIA به نام راجر فریس (لئوناردو دی کاپریو) به اردن فرستاده می شود تا یک تروریست خطرناک و مشهور به نام سلیمان را پیدا کند. در زمانی که او در اردن حضور دارد، با سرکرده ی گروه عملیات پنهانی اردن، پیمانی از سر اجبار می بندد تا سریعتر به هدفش برسد…

درباره فیلم:
فیلم سینمایی مجموعه دروغ ها، فیلمی اقتباسی از رمانی به همین نام، نوشته ی دیوید ایگنیشس در مورد یک مامور CIA است که به اردن می رود تا تروریستی مشهور را پیدا کند. فیلم توسط ریدلی اسکات کارگردانی شده و فیلمنامه ی آن را هم ویلیام موناهان نوشته است و بازیگران آن همان طور که گفته شد لئوناردو دی کاپریو، راسل کرو و گلشیفته فراهانی هستند. فیلم در واشنگتن دی سی، اروپا، مراکش و خاورمیانه ضبط شده است. قرار است مجموعه دروغ ها در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸ در ایالات متحده اکران شود.

در مارس ۲۰۰۶، کمپانی وارنر براز، ویلیام موناهان را برای نوشتن فیلمنامه از رمان دیوید ایگنیشس انتخاب کرد تا توسط ریدلی اسکات کارگردانی شود. در آوریل ۲۰۰۷، عنوان فیلم همان عنوان کتاب انتخاب شد و لئوناردو دی کاپریو هم به عنوان بازیگر نقش اصلی برگزیده شد. بعد از انتخاب شدن دی کاپریو، راسل کرو هم به عنوان نقش مکمل آورده شد.

همان طور که گفتیم، بخش هایی از فیلم در خاورمیانه ضبط شده است. اسکات می خواست این بخش ها را در شهر دوبی از کشور امارات متحده عربی ضبط کند، اما شورای ملی رسانه های این کشور، به خاطر محتوی فیلمنامه (که از نظر برخی ملاحظات سیاسی مشکل داشت)، این اجازه را به کارگردان فیلم ندادند. به همین خاطر، صحنه های خاورمیانه در مراکش فیلمبرداری شد.

فیلمبرداری از ۵ سپتامبر ۲۰۰۷ (۱۴ شهریور ۱۳۸۶) در واشنگتن آغاز شد و در دسامبر همان سال (دی) هم تمام شد.

ریدلی اسکات در مورد این فیلم، گفته است: “در مورد اسلام هست، جایی که هستیم و جایی که نیستیم، و نگاهی بسیار جالب، فعال و درونی به کل موضوع دارد.”

بازیگران:
لئوناردو دی کاپریو (Leonardo DiCaprio) در نقش راجر فریس: مامور CIA که به اردن فرستاده شده است. دی کاپریو گفته است این نقش را به این دلیل قبول کرده زیرا فکر می کند بازگشتی است به فیلم های سیاسی دهه ۱۹۷۰ مثل نگاه متغیر (The Parallax View) و سه روز کندور (Three Days of the Condor).

راسل کرو (Russell Crowe) در نقش اد هافمن: یکی از روسای نفوذی CIA که با فریس در یک گروه هستند. این بازیگر در مورد اینکه فیلم درباره سیاست خارجی دولت امریکا و این گونه مسائل است، می گوید: “فکر نمیکنم خیلی محبوب بشه، اما هرگز بخشی از جریان انتخاب پروژه من نبوده.”

کریس ون هوتن (Carice van Houten) در نقش همسر سابق راجر فریس.

مارک استرانگ (Mark Strong) در نقش رهبر گروه مخفی اردنی ها. استرانگ گرفتن این نقش را به اجراهایش در فیلم های ۲۰۰۵ سیریانا و الیور تویست نسبت داده است.

نقش گلشیفته فراهانی:
روزنامه اعتماد در مورد نقش گلشیفته فراهانی در این فیلم، این طور نوشته است: “ويليام موناهان فيلمنامه نويس اسکاربرده به خاطر فيلم معروف «مردگان» مارتين اسکورسيزي که کار بازنويسي و اقتباس از داستان اصلي را برعهده داشته، شخصيت عايشه را در قالب يک پرستار تصوير کرده که البته هنوز جزئيات کامل آن مشخص نيست. گلشيفته فراهاني ايفاگر اين نقش است.”

موسیقی متن:
موسیقی متن مجموعه دروغ ها را “مارک استریتن فیلد” آهنگسازی کرده است که تا به حال سه بار برای ریدلی اسکات موسیقی متن ساخته است. او بخش های ارکسترال موسیقی اش را در استودیو موسیقی Eastwood در استودیو های وارنر براز ضبط کرده است.

اکران:
فیلم سینمایی مجموعه دروغ ها، گفته شده است که در ۶۵مین جشنواره بین المللی فیلم ونیز در آگوست و سپتامبر ۲۰۰۸ به رقابت گذاشته می شود. تاریخ اکران عمومی هم که پیش از این اعلام کردیم. ضمنا حق پخش تلویزیونی این فیلم توسط Turner Broadcasting System برای پخش در شبکه های تلویزیونی TBS و Turner Network Television خریداری شده است.

سایت رسمی:
وب سایت رسمی فیلم سینمایی مجموعه دروغ ها: www.body-of-lies.com

گالری عکس:
عکس هایی از این فیلم به همراه دو اسکرین شات از صحنه های گلشیفته فراهانی را می توانید اینجا در گالری عکس سرزمین سینما مشاهده کنید.

تریلر:
دومین و جدیدترین تریلر این فیلم سینمایی را با آخرین کیفیت می توانید در اینجا مشاهده و یا دانلود کنید.

پس از آنکه سایت سینمایی معتبر IMDb حدود ۱۰ روز پیش نام گلشیفته فراهانی را به جمع بازیگران این فیلم اضافه کرد، کمپانی برادران وارنر هم چهارشنبه شب در تریلر جدیدی که از فیلم منتشر کرد تصاویری از بازی فراهانی را قرار داد تا سرانجام شایعه یی که یک سال است در محافل سینمایی و رسانه یی به گوش می رسد، تایید شود. سایت IMDb هنوز توضیحی درباره نقش فراهانی و نام شخصیتی که او آن را ایفا می کند ارائه نداده است اما تا پیش از این از درج نام این بازیگر در لیست دست اندرکاران فیلم «مجموعه دروغ ها» با نام اصلی Body of lies خودداری می کرد.

فیلم بر مبنای کتابی به همین نام نوشته دیوید ایگناتیوس یادداشت نویس معروف روزنامه واشنگتن پست ساخته شده است. این کتاب آوریل سال ۲۰۰۷ به بازار آمد و بلافاصله حقوق سینمایی آن توسط کمپانی معروف برادران وارنر خریداری شد. رمان «مجموعه دروغ ها» مضمونی در ارتباط با مبارزه با تروریسم دارد و داستان یک مامور سیا به نام راجر فریس است که برای پیدا کردن یک تروریست مهم از سران القاعده به نام «سلیمان» به اردن می رود. کتاب تا حدودی به نقد سیاست های مداخله گرایانه آمریکا می پردازد و در مجموع اثر منتقدانه یی محسوب می شود. در برگردان سینمایی این رمان تغییراتی ایجاد می شود که یکی از مهم ترین آنها اضافه شدن شخصیتی به نام «عایشه» است که در داستان اصلی با نام «آلیس» وجود داشت. شخصیتی که قهرمان داستان در جریان پیدا کردن سلیمان دلباخته اش می شود. ویلیام موناهان فیلمنامه نویس اسکاربرده به خاطر فیلم معروف «مردگان» مارتین اسکورسیزی که کار بازنویسی و اقتباس از داستان اصلی را برعهده داشته، شخصیت عایشه را در قالب یک پرستار تصویر کرده که البته هنوز جزئیات کامل آن مشخص نیست. گلشیفته فراهانی ایفاگر این نقش است در حالی که نقش نخست فیلم را لئوناردو دی کاپریو بازی می کند و راسل کرو هم بازیگر نقش مهم دیگری در فیلم است. فیلمبرداری فیلم سال گذشته آغاز شد و بخش های مربوط به اردن در شهر رباط مراکش فیلمبرداری شده است. گفته می شود بعد از انتخاب گلشیفته فراهانی برای بازی در فیلم سازندگان آن تغییراتی در فیلمنامه اولیه انجام داده اند تا حضور فراهانی در فیلم با موازین خاص حقوقی و قانونی کشور در تضاد نباشد. ریدلی اسکات کارگردان کهنه کار انگلیسی در فیلم هایش همواره تلاش داشته نگاهی چندجانبه به مضامین داشته باشد و گواه آن فیلم معروف «ملکوت آسمان» است که در آن تصویری واقع گرایانه از مسلمانان ارائه و به طور ضمنی از صلاح الدین ایوبی ستایش می شود. حضور بازیگران ایرانی در فیلم های هالیوودی سابقه طولانی دارد اما در چند سال اخیر تعدادی از بازیگران فعال فعلی سینمای ایران امکان حضور در چند فیلم مهم هالیوود را یافته اند که مهم ترین آنها همایون ارشادی است که سال گذشته فیلم «بادبادک باز» با بازی او در سینماهای جهان اکران شد. او هم اینک مشغول بازی در فیلم جدید الخاندرو آمه نابار با نام «آگورا» است. با این همه حضور فراهانی در فیلم جدید ریدلی اسکات که بسیاری از اکنون آن را از شانس های مسلم اسکار ۲۰۰۹ می دانند سرفصل جدیدی در حضور بازیگران سینمای ایران در عرصه های بین المللی خواهد گشود.

به زودی تریلر این فیلم را با بهترین کیفیت می توانید از سرزمین سینما دانلود کنید.

این برنامه در سال ۱۹۸۳ با عنوان نیمه هوشیاری ساخته شد و قرار است کمپانی دی کاپریو این مجموعه را با گنجاندن جلوه های ویژه مدرن تولید کنند.

این مجموعه تلویزیونی بارها و با کمترین بودجه ها ساخته شده و در شبکه تلوبزبونی آمریکا پخش شده است که در یکی از آنها فارست ویتاکر برنده اسکار فیلم آخرین پادشاه اسکاتلند نیز حضور داشته است.

اندرو لازر تهیه کننده فیلم گفته است که این فیلم هیچ شباهتی با فیلم های جیمز باند ندارد ولی خود فلمینگ به نوعی خود جیمز باند بود و خوب ، شاید اشتراکاتی وجود داشته باشد .

او قبل از اینکه جاسوس دولت بریتانیا باشد به عنوان روزنامه نگار در رویترز کار می کرد و بر طبق داستان او از همین دوره برای الهام رمانهایش استفاده کرده است .

دی کاپریو این روزها نقش های جدی و بزرگی را بازی می کند و به بازیگر کامل و بزرگی تبدیل شده است و مطمئنا توانایی بازی در چنین نقشی را خواهد داشت .

به گزارش رویترز، به لحاظ تکنیکی هر فیلمی که از آغاز سال جاری میلادی حداقل یک هفته در لس آنجلس پرفروش بوده، شانس حضور در رقابت‌های اسکار را دارد، اما نیمه اول سال همیشه از نظر نمایش فیلم‌های اسکاری ضعیف است و امسال نیز استثنا نیست.

جشنواره فیلم کن امسال موقعیت را چندان مشخص نکرد، هر چند صرف‌نظر از چند فیلم غیر‌‌انگلیسی ‌زبان، «معاوضه» کلینت ایستوود با بازی آنجلینا جولی نام خود را به‌عنوان یک رقیب مهم مطرح کرد. باقی فیلم‌های پاپ‌کورنی تابستان عموما از نظر حضور در رقابت اسکار ارزشی ندارند.  گو اینکه اگر پس از نمایش «شوالیه تاریکی» از ۱۸ ژوئیه، منتقدان و تماشاگران حضور هیث لجر، بازیگر فقید را به نقش جوکر مورد تحسین قرار دهند، استودیوی برادران وارنر برای آغاز مبارزه تبلیغاتی از طرف او آماده است. تاکنون تنها یکبار پیش آمده یک بازیگر پس از مرگ خود برنده جایزه اسکار شود.

این اتفاق سال ۱۹۷۷ برای فیلم شبکه روی داد و پیتر فینچ چند ماه پس از مرگ به‌عنوان بهترین بازیگر سال معرفی شد. در تاریخ برگزاری مراسم آکادمی، پنج بازیگر دیگر نیز پس از مرگ نامزد اسکار شدند که جیمز دین برای دو فیلم «شرق بهشت» و «غول» یکی از آنها بود. در حالی که کارشناسان اسکار در انتظار فصل پاییز و راه افتادن موج فیلم‌های اسکاری هستند، رقابت فیلم‌های انیمیشن از همین حالا آغاز شده است. منتقدان تازه شروع به ارزیابی فیلم «وال ـ ای» کرده‌اند و رابرت ویلونسکی نویسنده «ویلیج وویس» از آن به‌عنوان فیلمی بسیار باشکوه و کاملا صمیمی نام برده است.

اما حرف و حدیث‌ها درباره این فیلم که روایتگر یک روبات دلشکسته است از همین حال آن را به‌عنوان یکی از رقبای جدی در بخش انیمیشن مطرح کرده است. پارسال براد برد خالق انیمیشن «راتاتوی» در مقطعی قصد داشت فیلم خود را در بخش اسکار بهترین فیلم قرار دهد، اما در نهایت قانع شد بهتر است روی بخش انیمیشن متمرکز شود که پیروزی در آن بسیار راحت بود.

همین اتفاق نیز افتاد، ضمن اینکه فیلم او در چهار رشته دیگر نیز نامزد شد. در هر حالت، فیلم انیمیشن رایانه‌ای وال ـ ای باید بخش اسکار فیلم انیمیشن را تحت کنترل خود درآورد و اکنون می‌توان درباره دو نامزد احتمالی دیگر این بخش گمانه‌زنی کرد. «هورتن صدای یک هو می‌شنود» با صدای جیم کری در نقش اصلی می‌تواند یکی از این رقبا باشد.

در این بین انیمیشن «کنگ فو پاندا» و «ماداگاسکار: فرار به آفریقا» که هنوز اکران نشده نیز شانس حضور در بخش بهترین فیلم انیمیشن را دارند. دیگر فیلم‌های احتمالی این بخش یکی «والس با بشیر» است که داستان آن در بحبوحه جنگ لبنان روی می‌دهد و امسال در بخش مسابقه کن پخش شد و دیگر «کورالین» هنری سلیک که با اقتباس از کتاب نیل گیمن اواخر دسامبر اکران می‌شود.

در بخش فیلم زنده، تصویر پیش رو بسیار محو‌ است. «بچه عوضی» ایستوود در جشنواره کن با نقدهای تحسین‌آمیز روبه‌رو شد و فیلم در مسیری قرار گرفت که «رود میستیک» او در سال ۲۰۰۳ طی کرد. بازی جولی در این فیلم به نقش مادری تنها که به خاطر بچه گمشده خود با پلیس لس آنجلس درگیر می‌شود، نام او را به‌عنوان یک نامزد قطعی مطرح کرده است.

اما نباید فراموش کرد جولی پارسال نیز با فیلم «یک قلب توانا» چنین شرایطی داشت، اما در نهایت از راهیابی به فهرست نهایی بخش اسکار بهترین بازیگر زن بازماند. سؤال اصلی درباره دیگر فیلم‌های آمریکایی است که اولین بار در جشنواره کن اخیر پخش شدند.
«چه» استیون سودربرگ، «نیویورک، جزء به کل» چارلی کافمن و «دو عاشق» جیمز گری هر سه شهر کن را بدون قراردادهای پخش ترک کردند و این احتمال مطرح شد که شاید هیچکدام از آنها نتوانند در فصل جوایز امسال مورد توجه قرار گیرند. با وجود غیبت رقبای خیلی جدی هنوز چند فیلم هست که می‌توان روی آنها حساب کرد.

لئوناردو دی‌کاپریو فیلم با موضوع سازمان سیا «مجموعه دروغ‌ها»ریدلی اسکات و درام «مسیر انقلابی» سام مندس را آماده نمایش دارد که در فیلم دوم با کیت وینسلت همبازی است. وینسلت در خواننده استفن دالدری نیز نقش‌آفرینی کرده که داستان آن در آلمان جنگ جهانی دوم روی می‌دهد.

«تردید» جان پاتریک و «فراست»  نیکسن ران هوارد دو رقیب احتمالی دیگر هستند که از روی نمایشنامه‌های برنده جایزه اقتباس شده‌اند. در این بین چند فیلم مطرح نیز با اقتباس از رمان‌های تحسین‌شده ساخته شده‌اند که از جمله این فیلم‌ها می‌توان به کوری فرناندو میره‌یس، «زندگی مخفی زنبورها» جینا پرینس،  «بیتوود» و «جاده» جان هیلکوت اشاره کرد.

دیوید فینچر نیز فیلم «مورد عجیب بنجامین باتن» را بر مبنای داستان کوتاه اف. اسکات فیتز‌جرالد آماده نمایش دارد که در آن براد پیت، کیت بلانشت و تیلدا سوئینتن بازی می‌کنند. در حوزه فیلم‌های پرهزینه باز لورمان با فیلم « استرالیا» به پرده نقره‌ای بازگشته که نیکول کیدمن و هیو جکمن در آن نقش‌آفرینی می‌کنند و داستانش پیش از جنگ جهانی دوم روی می‌دهد.

الیور استون هم این روزها در حال کار روی فیلم «دبلیو» درباره جورج بوش است و گاس ون سنت نیز به تازگی ساختن فیلم «میلک» را با موضوع هاروی میلک، سیاستمدار آمریکایی دهه ۱۹۷۰ به پایان رسانده که شان پن، امیل هیرش و جاش برولین بازیگران آن هستند.ویل اسمیت که با فیلم «در جست‌وجوی خوشبختی» گابریل موچینو نامزد اسکار شد، در فیلم «هفت پوند» بار دیگر با موچینو کار می‌کند. کایرا نایتلی درام تاریخی «دوشس» را آماده نمایش دارد که در آن با رالف فاینس همبازی است و رابرت داونی جونیر نیز در «تک‌نواز» جو رایت نقش خبرنگاری را بازی می‌کند که با یک موزیسین بی‌خانمان با بازی جمی فاکس دوست می‌شود.

دانیل کریگ در «مقاومت» اد زوئیک رهبری یک گروه از نیروهای مقاومت لهستان را در سال‌های جنگ جهانی دوم به‌عهده دارد و برادران کوئن نیز این بار با کمدی «پس از خواندن بسوزان» بازگشته‌اند که فیلم افتتاحیه جشنواره ونیز امسال است و جورج کلونی و براد پیت در آن حضور دارند. با این حال گمانه‌زنی درباره رقبای جدی اسکار ۲۰۰۹ هنوز خیلی زود است. خاطرتان باشد پارسال این موقع هیچکس حتی اسم فیلم «جونو» را نیز نشنیده بود.

منبع: همشهری آنلاین