نقد و دیدگاه

والس در آتش و خون: درباره والس با بشیر به بهانه موفقیت های اخیرش
والس در آتش و خون: درباره والس با بشیر به بهانه موفقیت های اخیرش

نام فیلم: والس با بشیر (Waltz with Bashir)
نویسنده و کارگردان: اری فولمن
درجه فیلم: R به خاطر خشونت و برخی صحنه های نامناسب

شبی دوستی به دوست کارگردانش در بار، گفت که شبها هنوز کابوسی میبینم  که در آن تعدادی مشخص سگ در تعقیب او هستند. او درباره زمانی به دوستش یاد آوری می کند که اری ذهنیتی درباره آن دوران ندارد. آنها تصمیم میگیرند که جهان را بگردند و درباره واقعیت های فراموش شده اطلاعاتی به دست آورند…

والس با بشیر فیلمی مستند، انیمیشن است از کارگردنی اسراییلی. اری فولمن که زمانی در ارتش خدمت می کرد خاطراتش از جنگ اسراییل با لبنان در سال ۱۹۸۲ را در قالب فیلم بیان می کند. این فیلم در باره جنایات اردوگاه های صبرا و شتیلا در لبنان است که طی آن تعداد زیادی از غیر نظامی ها کشته شدند.

در مراسم گلدن گلوب امسال این فیلم به عنوان بهترین فیلم خارجی انتخاب شد و فولمن کره طلایی را در دست گرفت. این فیلم در نظر منتقدین هم بسیار خوب آمده به طوری که نقد های مثبت درباره آن بسیار زیاد است. این اتفاق تنها درباره  منتقدان صادق نیست بلکه امتیاز های سایت های مختلف گواه آن است که بینندگان نیز این فیلم را دوست داشته اند.

والس با بشیر تاکنون در جشنواره ها و رقابت های گوناگونی شرکت داشته و در همه آنها توجهات زیادی را به خود جلب کرده است. از مهمترین این جشنواره ها حضور در کن شصت و یکم بود. این اتفاق در حالی افتاد که تا آن زمان هیچ انیمیشنی به عنوان نامزد دریافت بهترین فیلم در کن مطرح نشده بود. هرچند این مستند انیمیشنی نتوانست نخل طلا را به دست آورد اما از همان جا بود که در محافل سینمایی خود را به دوستداران سینما شناساند. در نهایت اری فولمن ناکام ماندن فیلمش در کن را در شب ضیافت بورلی هیلز یعنی گلدن گلوب جبران کرد. این فیلم به عنوان نامزد دریافت اسکار برای بهترین فیلم خارجی نیز مطرح است.

همان طور که اشاره شد منتقدان نسبت به این فیلم بسیار مهربان بوده و امتیازهای بالایی به آن داده اند از آن جمله منتقد لس آنجلس تایمز که امتیاز کامل ۱۰۰ را لایق والس با بشیر دانسته درباره آن نوشته است که، این فیلم اثری تحریک کننده  و آتش زاست! این اثر شبیه هیچکدام از انیمیشن ها و مستندهای اسراییلی که تا به حال دیده اید نیست و با آنها تفاوت دارد. همچنین این فیلم به صورت یکپارچه واقعیت و سورئال را با یکدیگر مخلوط کرده است. اثری شخصی، سیاسی و اکشنی زنده که اصلا شبیه فیلمهایی که دیده اید نیست.

وقتی کارگردانی که سعی می کند روایتی را نقل کند اگر خود در آن زمینه فعال بوده باشد و یا تجربه ای داشته، می تواند خیلی بهتر و ملموس تر تصویری از حقیقت ارائه دهد. این اتفاق در فیلم های الیور استون درباره جنگ ویتنام افتاد. او خود در جنگ های ویتنام حاضر بود و در مقام کارگردان به منتقد جنگ و فعال ضد جنگ تبدیل شد. اکنون کارگردان اسراییلی که زمانی در مقام سرباز به لبنان رفت و جنگید، درباره چنین فجایعی فیلم ساخته است و هیچ جای تعجب نیست که چرا اینقدر پر سر صداست و در جشنواره ها مورد توجه قرار می گیرد.

منتقد مجله معتبر امپایر نیز درباره این اثر مینویسد، مستندی شجاعانه درباره جنگ اول لبنان اثری است شخصی و سیاسی. این فیلم بیننده را حیران می کند و برای مخاطب فراموش نشدنی است. باید این فیلم را ببینید.

یکی از معدود ایرادهایی که درباره این فیلم مطرح شده است سبک و استیل آن است. برخی از منتقدین به این مسئله اشاره کرده بودند که برای داستان و ماجرایی با این درجه اهمیت، انیمیشن راه مناسبی نیست. انیمیشن و تصاویر کارتونی باعث می شود تا ذهن بیننده از ماجرای اصلی منحرف شود.

بد بودجالب نبودخوب بودخیلی جالب بودفوق العاده بود (14 رای، میانگین: 350 از مجموع 5)
در حال بارگذاری ... در حال بارگذاری ...

 

۴ دیدگاه

  نظر خوانندگان (۴)

شما هم نظر دهید

با شناسه وارد شده اید. خروج »

 

نقد و دیدگاه
۱۶ دی ۸۸ در ۲:۴۸ ب.ظ

The Informant
راجر ایبرت
«مارک وی…

۹ دی ۸۸ در ۱۲:۲۶ ب.ظ

«روبان سفید»‌، جدیدترین و…

۹ آذر ۸۸ در ۳:۱۷ ب.ظ

“حرامزاده‌هاي گمنام” کو…

۲۵ شهریور ۸۸ در ۱۰:۱۱ ق.ظ

نام فیلم: مرثیه (Elegy)
کارگرد…

۹ مرداد ۸۸ در ۱۲:۱۵ ب.ظ

نام فیلم: کینزی (Kinsey)
کارگرد…

درباره ما      تماس با ما      صفحه خانگی
کلیه حقوق مطالب، عکس ها، ویدیوها و بقیه بخش های این سایت، مربوط و متعلق به وب سایت سرزمین سینما می باشد.
هر گونه کپی از محتوی فوق، با ذکر منبع بلا مانع است.