دیدگاه‌ها برای: داستان سه تفنگدار و یک اسکناس ۱۰۰ دلاری، نقدی دیگر بر میلیونر زاغه نشین

با: آرش

آرش — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

این فیلم به نظر من تلفیقی است از سینمای بالیوود و هالیوود.داستان و درون مایه ی ان کاملا بوی بالیوود را به مشام می رساند و لی کارگردانی و ساختار فیلم نشان گر به تمام معنای هالیوود هستند. و اگر این داستان با کارگردانی بالیوودی ساخته می شد شاهد همان کلیشه های یکسان سینمای هند می بودیم اما نبوغ و خلاقیت دنی بویل در روایت داستان این فیلم را به درامی قابل تحسین تبدیل می کند که توانایی ان را دارد که مجسمه های زرین را از دست بزرگانی چون فینچر و گاس ون سنت برباید.

با: احمد

احمد — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

هر چند سال سینما از نظر کارگردانی و تصاویر یک پرش یا جهش می کند .امسال هم نوبت میلیونر زاغه نشین است که این جهش را بکند.نکته دیگر فضای حاکم بر جشنواره ها منجمله اسکار است.آن فیلمی مورد توجه قرار می گیرد که چیزی نو را به شما نشان دهد که تا حالا ندیده و تجربه نکرده این.میلیونر زاه نشین مانند فیلم زمانی برای مستی اسب ها، دنیا و فرهنگی را نشان می دهد که برای همگان ناشناس بوده و با این فیلم کشف حجاب می شود.شما قبل از دیدن این فیلم این دنیا را نمیشناختید و حالا آنرا می بینید.

با: احمد

احمد — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

دوست عزیزم ، هادی جان ، ممنون از نظر شیوات ، در میانه ی نقد به تکه تکه کردن پایان به ابتدا اشاره کردم . این قسمتی از نظریه ی آیزنشتاین هست که میرهولد و چاپلین خیلی اونو دوست داشتن و در مورد موسیقی فیلم هم باید بگم که ، واقعا موسیقی قوی و محمکیه ، اما نقد موسیقی متن از حیطه ی دانش من خارج و در حیطه ی دانش اساتید و هنرمندان موسیقی است و به طور کل چیزی که عیان است ، چه حاجت به بیان است .
باز هم از نظر هوشمندانت ممنونم

با: هادی علی پناه

هادی علی پناه — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

عالی فقط باید گفت عالی
ممنون اقای مستوفی نقد جالبی بود
من هنوز برای این فیلم اونجوری که می خوام ننوشتم
ولی نقد شما جالب بود
فقط در مورد شخصیت سلیم. او ضد قهرمانیست که ضد قهرمان نیست
هر دو شخصیت اصلی دیگر فیلم جما و لاتیکا از کودکی تا اخر فیلم تغییری نمی کنند. اونها کاملا کلیشه ای هستند. کلیشه ای نه به معنای منفی کلمه. ولی سلیم فرق می کنه اون ضد قهرمانیه که جلوی برادرش ایستاده ولی درست همین ضد قهرمان در لحظه ی اخر تبدیل می شه به بزرگ ترین حامی برادرش اینجاست که دنی بویل رو باید تحسین کرد و یک چیزه دیگه
موسیقی فیلم یادتون رفته موسیقی که به تنهایی یک شاهکاره و در ترکیب با تصاویر فیلم ، زبان من قاصر از توصیفشه و نکته ی دیگر تدوین فیلم. اگر ایزنشتاین چیزی به اسم تدوین دیالکتیکی رو بنا نهاد تدوین گر فیلم که متاسفانه اسمش رو به خاطر ندارم مستحکم کننده ی این نوع تدوینه توجهتون رو جلب می کنم به سکانس ایستگاه قطار و صحنه ی دزده شدت لاتیکا در اون سکانس
بازم ممنون از نقد زیباتون لذت بردم

با: نیکابان

نیکابان — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

خوشحالم از اینکه به یمن پدیده ای به نام دی وی دی این روزا ما هم موفق میشیم که فیلم های روز رو ببنیم..
از فیلم لذت بردم ساختار سینمایی و منطق روایی فیلم خیلی خوبه… فقط چیزی که بهش فکر میکنم..حرفای این فیلم.. خط پر رنگ فاصله طبقاتی وعملکرد ضعیف دولت درباره این قشر عظیم.. از سوی یک کارگردان انگلیس گفته میشه..!