نقد و دیدگاه

زمان تماشای بعضی فیلمها دستی به موس میزنم تا نشانگر نرم افزار پخش کامپیوتر بگوید چند دقیقه مانده تا پایان. اما بعضی فیلمها فرق دارند. به نشانگر توجه‌ای نمیکنم و اگر ببینمش برای این است که بدانم چقدر زمان گذشته! این دو خیلی فرق دارند. در مورد اول مشتاقم تا زودتر تمام شود. اما در مورد دوم دوست دارم تا میتواند ادامه پیدا کند. البته در مورد اول الزاما فیلم نباید خسته کننده باشد. چه بسا داستان جذاب و گیرایی هم داشته باشد یا بازیگران توانمندی هم در آن حضور داشته باشند اما آدم دوست دارد زودتر به نقطه پایان بپرد. درمورد  ”Drive” ماجرا به کل متفاوت بود. یادم می‌آید دکمه پلی را زدم و به صفحه خیره شدم و وقتی صفحه سیاه شد فهمیدم که داستان به آخر رسیده.

“Drive” ساخته Nicolas Winding Refn است. کارگردان  دانمارکی جوانی که من پیش از این از او چیزی ندیده بودم. بنابراین در زمان تماشا هیچ قضاوتی در سر نداشتم. داستان Drive بر اساس کتابی با همین عنوان از James Sallis است و حسین امینی، فیلمنامه نویس ایرانی آن را برای فیلم شدن ساخته و پرداخته کرده است. امینی چند سالی است که در هالیوود فعال شده و پیش از این هم فیلمنامه Jude را که آن اثر هم اقتباسی از کتاب بود، نوشت.

داستان فیلم، قصه راننده‌ جوانی است که در سراسر فیلم او را به نامی دیگر نخواهیم شناخت. او توانایی و مهارت بالایی در رانندگی دارد. برای همین هم شغل او رانندگی در فیلمها به عنوان بدلکار است اما همیشه به این شغل مشغول نیست و به گفته خودش این تنها یک کار پاره وقت است. در زمانهای دیگر در یک گاراژ مشغول به کار است و غیر از اینها هم کار دیگری دارد که تمام داستان این فیلم بر اساس آن کار سوم رقم میخورد. او دزدهایی را که قصد سرقت دارند به محل مورد نظر میبرد و بدون دخالت در کار آنها، بعد از عملیات فراریشان میدهد. در این میان برای خودش هم قواعد و قوانینی دارد. پنج دقیقه توقف میکند، تحت هر شرایطی در این پنج دقیقه منتظر میماند، اگر پنج دقیقه گذشت، راه خود را میرود. همچنین اسلحه حمل نمیکند و بعد از کار همکارانش را نمیشناسد.

رایان گزلینگ بازیگر جوان و پر کار این روزهای سینمای آمریکاست. انتخابهای خوب او کم کم وی را به بازیگری درجه یک تبدیل میکند. The Notebook ،Stay ،Blue Valentine و… از فیلمهای شاخص او هستند. در این فیلم هم او با شخصیتی خونسرد و کم حرف یادآور نقشش در All Good Things است. در کنار بازیگری خوب او و Carey Mulligan در نقش آیرن عوامل دیگری هم بودند که Drive را به فیلم خوش ساخت سالهای اخیر تبدیل کردند. به طوری که بینندگان در سایت IMDB امتیاز هشت و نیم را به آن دادند.

داستان پر کشش، آمیخته با صحنه‌های هیجانی و فراز و فرود زیاد در کنار استفاده خوب و منطقی از موسیقی و قطعات مناسب برای صحنه‌ها موجب شد تا این ضعف داستانی که مافیا و خلافکاران یک شهر را اینقدر ضعیف و کم هوش جلوه میداد نادیده گرفته شود و تمام ذهن بیننده معطوف جذابیتهای داستان شود نه متوجه کاستی‌های آن. ثبات شخصیتها و عدم تغییر پذیری بی منطق، از دیگر نقاط قوت داستان بود. در کنار همه اینها موجز گویی و پرهیز از اضافات بی مورد، شخصیتها و داستانهای فرعی زائد، باعث شد تا با قصه‌ای کم ایراد روبرو باشیم. داستانی که گاهی مانند فیلمهای درجه بی دوران کلاسیک میشد، گاهی شبیه فیلمهای حماسی و در پاره ای از اوقات مانند یک اکشن تمام و کمال. البته باید یادآوری کنم که داستان رومانتیک راننده به بهترین شکل به تصویر کشیده شد.