معرفی فیلم

نام فیلم: دوباره بزن سام (play It Again, sam)

کارگردان: هربرت راس (Herbert Rass)

فیلمنامه: وودی آلن (woody Allen) بر مبنای نمایش نامه ای نوشته خودش.

مدیر فیلمبرداری: اوئن رویزمن (Owen Roizman)

تدوین: مارین روتمن (Marion Rothmn)

موسیقی: بیلی گلدنبرگ (إBilly Goldenberg)

بازیگران: وودی آلن، دایان کیتن، تونی رابرتس، جری لیسی، سوزان آنسپاچ، جنیفر سالت

محصول: آمریکا،

مدت زمان: رنگی، ۸۷ دقیقه

خلاصه داستان:
«آلن فلیکس»، عاشق سینما و طرفدار سرسخت همفری بوگارت است که تمام دیوارهای خانه اش را پوسترهای سینمایی تشکیل داده اند. همسرش «نانسی» او را ترک می کند و «آلن» به توصیه «شبح بوگارت» و با کمک دوستانش «لیندا» و «دیک» قصد دارد علاقه دختری را به خود جلب کند. در این بین «آلن» به «لیندا» علاقه مند می شود و…

«آلن»: باران را دوست دارم! چون که می شوید خاطرات اندوهناک زندگی را.

«دوباره بزن سام» ادای دینی است به فیلم معروف و شاهکار «کازابلانکا». فیلمنامه را وودی آلن نوشته، و این در حالی است که آن را قبلا در برادوی بر روی صحنه برده بود. فیلم را «هربرت راس» فیلمساز باسلیقه و خوش فکر سینما ساخته است؛ ولی با تماشای فیلم احساس می شود که این فیلمی کاملا وودی آلنی است. “دوباره بزن سام” با صحنه پایانی فیلم کازابلانکا در سالن سینما آغاز می شود و با صحنه ای مشابه و بسیار دیدنی به پایان کازابلانکا نیز به اتمام می رسد. نکته قابل توجه در فیلم، ایده ظهور بوگارت است که «لیسی» نقش آن را به خوبی ایفا می کند (هر چند شباهت زیادی به بوگارت ندارد) ولی در کل قابل درک است. در نیمه اول فیلم شاهد شوخی ها و لحظه های کمیک بیشتری هستیم ولی در نیمه دوم، رفته رفته فیلم لحن جدی تری به خود می گیرد و همین باعث زیباتر شدن فیلم می شود. «دوباره بزن سام» بیشتر مدیون فیلمنامه آن است، فیلم پر از دیالوگ های بامزه و به یادماندنی است که تا مدتی بعد از دیدن فیلم شما را رها نمی کند. برای مثال به این دیالوگ ها توجه کنید:

«لیندا»: نظرت در مورد اون دختره چیه؟
«آلن»: عروسکه! باید ننمو براش بفروشم تا بهش برسم.

نام فیلم «دوباره بزن سام» یا «دوباره بنواز سام» که در ایران نیز با نام «دوباره سعی کن سام» نمایش داده شده است برگرفته از جمله ای است که همفری بوگارت به «سام» (پیانیست سیاه پوست کافه ریک) می گوید.

نکته قابل توجه دیگر در فیلم، حضور بازیگران در فیلم است که همگی به خوبی ظاهر می شوند، خصوصا «وودی آلن» در کنار «دایان کیتون» یکی از بهترین بازیهایش را به نمایش می گذارد. فیلمبرداری «اوئن رویزمن» و موسیقی «بیلی گلدنبرگ» هم در خدمت فیلم هستند و قابل تحسین.

در پایان دیالوگ هایی از فیلم را برایتان گذاشته ام، و توصیه می کنم هر چه زودتر این فیلم را ببینید و از آن لذت ببرید.

«نانسی»: دیگه نمی تونم باهات زندگی کنم. تو آدم شوخی نیستی، همش ساکتی. هیچ توافقی بینمون نیست، دیگه نمی تونم ریختتو ببینم!
تو رو خدا الآن این قیافه رو به خودت نگیر.
«آلن»: قیافه ای به خودم نمی گیرم، فقط می خوام خودمو بکشم!