مقالات

اینگرید برگمن ۸۲-۱۹۱۵

او در استکهلم ده سال بعد از گرتا گاربو به دنیا آمد. هردو در اوایل زندگیشان هنگام کودکی پدرشان را از دست دادند. برگمن در اوایل ۱۹۴۰ به یک ستاره بین المللی تبدیل شده بود هنگامی که گاربو به تازگی هالیوود را ترک کرده تا زندگی راحتی به دور از حاشیه ها داشته باشد. گاربو یک زیبایی مسحور کننده داشت. اما برگمن یک صورت تر و تازه و دیدنی داشت. حرفه گاربو در اوایل از اروپا شروع شد سپس ۱۵ سال باتهیه کنندگان MGM کار کرد و بعد از آن به مدت ۴۸ سال طعم بازنشستگی را چشید. اما حرفه برگمن در ۴ بخش خلاصه می شود که از فعالیتی پرتکاپو و حرفه ای تا مرگش ادامه پیدا می کند.

در بخش اول او یک ستاره محلی بود. بخش دوم با امضای قراردادش با دیوید او سلزنیک که او را به هالیوود برای بازسازی فیلم موفق سوئدی “تنوع” (۱۹۳۹) برد، شروع شد. در طول دهه بعد او نقش های مقابل بوگارت، تریسی، کوپر، بویر، کراسبی، پک و گرانت را بازی می کرد. برگمن همیشه به عنوان یک بازیگر مرموز، شهوانی، خارجی آسیب پذیر و بسیاری نقش های دیگر در فیلم ها ظاهر می شد که از جمله آنها می توان به فیلم جاودانه کازابلانکا (۱۹۴۲) اشاره کرد. بخش سوم او وقتی آغاز شد که به بازیگری حرفه ای تبدیل شده بود و در این بین بود که با کارگردان نئو رئالیست ایتالیایی، روبرتو روسلینی آشنا شد و به یکی از منفورها هالیوود در دوران مک کارتی تبدیل شد. آن دو باهم چند فیلم ممتاز ساختند که مهم ترین آنها داستان یک ازدواج از هم گسیخته بود به اسم سفر به ایتالیا (۱۹۵۴) ، قبل از اینکه آنها از هم جدا شوند، بخش آخر زندگی او با بازگشتش به بازی در فیلم های Elena Et Les Hommes و آناستازیا (۱۹۵۶) آغاز می شود که برای این فیلم دومین اسکارش را دریافت کرد. اگرچه باز هم هالیوود او را در آغوش گرفت اما بیشتر در اروپا کار می کرد. در این سالها او فیلم جذاب دیگری به اسم قطار سریع السیر شرق (۱۹۷۴) را بازی کرد و همچنین نقش بزرگ او در این سالها فیلم سونات پاییزی (۱۹۷۸) بود.

اینگرید برگمن در سال ۱۹۸۲ در لندن درگذشت. باقی عکس های برگمن را میتوانید از گالری عکس سرزمین سینما ببینید.

منبع: فلیپ فرنچ – گاردین